Εμβόλια, Η Άλλη Άποψη



Ο Δρ. Κωνσταντίνος Μουρούτης στην ομιλία του αυτή παραθέτει τους κινδύνους και τους μύθους των εμβολιασμών. Κάνει μία υπέροχη ανάλυση βασισμένη σε έρευνες για τα εμβόλια που δίνουμε στα παιδιά μας ...

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 31 Ιανουαρίου 2016- (ΙΕ’ Λουκά)- του Ζακχαίου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2016
ΙΕ΄ Λουκᾶ: Τῆς Κυριακῆς: Λουκ. ιθ΄ 1-10
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, διήρχετο ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν ῾Ιεριχώ· καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν ᾿Ιησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι. καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ ᾿Ιησοῦς εἶδεν αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι. καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων. καὶ ἰδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι. σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον· ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν. εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν. ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός..
Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΖΑΚΧΑΙΟΥ
1. Ο ΠΟΘΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ
Στὴν Ἱεριχὼ ὁ ἀρχιτελώνης Ζακχαῖος ἦταν ἀπορροφημένος ἀπὸ τὶς φοροεισπρακτικές του ἐργασίες. Διευθυντὴς τοῦ τελωνείου, εἶχε πολλὰ ζητήματα νὰ τακτοποιήσει, ἀλλὰ καὶ πολλὲς ἀπολαβές. Τὴν ἡμέρα ἐκείνη ὅμως κάτι ἄλλαξε μέσα του. Ἔμαθε πὼς ἀπὸ τὴν πόλη του θὰ περνοῦσε ὁ Κύριος. Καὶ ἤθελε πολὺ νὰ Τὸν δεῖ, νὰ δεῖ ποιὸς εἶναι. Εἶχε ὅμως μαζευθεῖ τόσο πολὺς λαὸς γύρω ἀπὸ τὸν Κύριο ποὺ διέσχιζε τὴν πόλη, ὥστε ἦταν ἀδύνατο νὰ Τὸν προσεγγίσει. Ἦταν καὶ κοντὸς στὸ ἀνάστημα καὶ δὲν μποροῦσε νὰ Τὸν δεῖ ἔστω καὶ ἀπὸ μακριά. Καὶ τί κάνει; Τρέχει ἀμέσως σὰν νά ’ταν μικρὸ παιδί, κι ἀνεβαίνει πάνω σ’ ἕνα δέντρο, σὲ μιὰ συκομουριά, γιὰ νὰ Τὸν δεῖ. Διότι ἀπὸ ἐκεῖ θὰ περνοῦσε ὁ Ἰησοῦς Χριστός.
Μόλις πλησίασε ὁ Κύριος, ἀμέσως κατευθύνθηκε πρὸς τὸ δέντρο, σήκωσε τὸ βλέμμα του καὶ κοίταξε τὸν Ζακχαῖο. Καὶ χωρὶς νὰ Τὸν γνωρίζει ἀπὸ πρίν, τὸν φωνάζει μὲ τὸ ὄνομά του καὶ τοῦ λέει: Ζακχαῖε, κατέβα γρήγορα. Σήμερα πρέπει νὰ μείνω στὸ σπίτι σου. Καὶ ὁ Ζακχαῖος κατεβαίνει ἀμέσως, καὶ μὲ χαρὰ μοναδικὴ ὑποδέχεται τὸν Κύριο στὸ σπίτι του.
Κάποιοι ἄνθρωποι βέβαια, μόλις τὸ εἶδαν αὐτό, μουρμούριζαν μὲ ἀγανάκτηση ἐναντίον του καὶ μὲ περιφρόνηση ἔλεγαν ὅτι στὸ σπίτι ἀνθρώπου ἁμαρτωλοῦ μπῆκε νὰ μείνει καὶ νὰ ἀναπαυθεῖ.
Ὁ Ζακχαῖος ὅμως δὲν ὑπολόγισε τίποτε ἀπὸ αὐτά. Διότι ζοῦσε τὴ μεγαλύτερη χαρὰ τῆς ζωῆς του. Καὶ ποιὸς θὰ τὸ περίμενε; Ἕνας διευθυντὴς τοῦ τελωνείου, ἕνας ἄν-θρωπος τόσο πλούσιος, ἕνα πρόσωπο τῆς ὑψηλῆς κοινωνίας, ποὺ καθημερινὸ ἐνδιαφέρον εἶχε πῶς θὰ πλουτίσει περισσότερο, νὰ ἔχει καὶ πνευματικὰ ἐνδιαφέ-ροντα! Καὶ νὰ θέλει νὰ δεῖ τὸν Κύριο. Καὶ νὰ μὴν ὑπολογίζει τὰ τόσα ἐμπόδια στὸ δρόμο του αὐτό. Ἐπιθυμοῦσε νὰ δεῖ τὸν Ἰησοῦ. Θὰ εἶχε ἀκούσει νὰ μιλοῦν γιὰ τὸν Κύριο, καὶ ἰδιαιτέρως γιὰ τὴν ἐπιείκεια καὶ συγκατάβαση ποὺ ἔδειχνε στοὺς τελῶνες. Καὶ ἤθελε νὰ δεῖ ποιὸς εἶναι αὐτός.
Οἱ ἐξωτερικοὶ τύποι καὶ τρόποι συμπε-ριφορᾶς ἀσφαλῶς δὲν τοῦ ἐπέτρεπαν νὰ κάνει μιὰ τέτοια τρέλα, νὰ ἀναρριχηθεῖ πάνω σ’ ἕνα δέντρο. Ἀλλὰ ὁ πόθος του νὰ δεῖ τὸν Χριστὸ τὸν ἔκανε νὰ καθυποτάξει κάθε ἐπιφύλαξη καὶ νὰ ὑπερνικήσει κάθε ἐμπόδιο. Δὲν ὑπολόγισε οὔτε τὴ θέση του οὔτε τὴν προσωπική του ἀξιοπρέπεια οὔτε τὰ σχόλια τῶν ἄλλων.
Ὅσοι λοιπὸν θέλουμε νὰ γνωρίσουμε τὸν Κύριο, νὰ Τὸν κάνουμε ἔνοικο στὴν ψυχή μας, νὰ Τὸν κάνουμε κυβερνήτη τῆς ζωῆς μας, θὰ πρέπει νὰ μάθουμε νὰ ὑπερπηδοῦμε κάθε ἐμπόδιο στὸν πόθο μας αὐτό. Νὰ μὴν ὑπολογίζουμε κόπους καὶ δυσκολίες, σχόλια καὶ εἰρωνεῖες· οὔτε πιθανὴ ἀπομόνωση ἀπὸ τὸν κοινωνικό μας περίγυρο ἢ ἀπώλεια τῆς κοινωνικῆς μας καταξίωσης. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα καὶ πά-νω ἀπ’ ὅλα νὰ κυριαρχεῖ ὁ πόθος μας νὰ γνωρίσουμε τὸν Χριστὸ καὶ νὰ ζήσουμε μ’ Αὐτόν, ὅ,τι κι ἂν αὐτὸ μᾶς κοστίζει.
.
2. Η ΑΛΛΑΓΗ
Ὁ Ζακχαῖος τώρα μέσα στὸ σπίτι του ἐκδηλώνει τὴν ἀληθινὴ καὶ σταθερὴ μετάνοιά του. Στέκεται κάποια στιγμὴ μπροστὰ στὸν Κύριο καὶ τοῦ λέει:
–Κύριε, τὴ μισὴ περιουσία μου τὴ δίνω στοὺς πτωχούς. Καὶ ἐὰν τυχὸν ὡς τελώνης ἀδίκησα μὲ ψεύτικες καταγγελίες καὶ ἀναφορὲς κάποιον γιὰ νὰ καταχρασθῶ τὴν περιουσία του, τοῦ τὸ ἐπιστρέφω τετραπλάσιο.
Τότε τοῦ λέει ὁ Κύριος: «Σήμερα, μὲ τὴν ἐπίσκεψή μου ἐδῶ ἦλθε ἡ σωτηρία στὸ σπίτι αὐτό. Καὶ ἔπρεπε νὰ σωθεῖ κι ὁ τελώνης αὐτός, διότι κι αὐτὸς εἶναι ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ. Διότι ὁ «υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου» ἦλθε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ στὴ γῆ γιὰ νὰ ἀναζητήσει καὶ νὰ σώσει τὸ χαμένο του πρόβατο, ποὺ κινδύνευε νὰ πεθάνει στὴν ἁμαρτία».
Κι ἕνα τέτοιο χαμένο πρόβατο πού βρέθηκε ἦταν καὶ ὁ Ζακχαῖος. Ἦρθε καὶ γι’ αὐτὸν ἡ ὥρα τῆς χάριτος, ἡ ὥρα τῆς μετανοίας. Μιᾶς μετάνοιας ποὺ κυοφορήθηκε καὶ ὡρίμασε μὲ τὴ γνωριμία του μὲ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Ἡ διακήρυξη τῆς ἐπανορθώσεώς του ἦταν ἀποτέλεσμα τῆς προσωπικῆς σχέσεως ποὺ εἶχε μὲ τὸν Κύριο. Μόλις γνώρισε τὸν Χριστό, δὲν ὑπολογίζει οὔτε τὴν περιουσία του οὔτε τὸ ἀξίωμά του. Μοιράζει ὅλη του τὴν περιουσία. Καὶ τὴ δίνει ἀμέσως. Δὲν λέει ὅτι θὰ τὰ δώσει ἀργότερα ἢ μετὰ τὸν θάνατό του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Κύριος ἐπιβεβαιώνει τὴ γνήσια μετάνοια τοῦ Ζακχαίου λέγοντας ὅτι σήμερα ἦλθε ἡ σωτηρία στὸ σπίτι αὐτό.
Πόσο γρήγορα ἄλλαξε ὁ Ζακχαῖος! Ὁ ἄδικος ἔγινε ἐλεήμων, ὁ πάμπλουτος πάμφτωχος, ὁ ἐγκόσμιος ὑπερκόσμιος, ὁ ὑλόφρων θεόφρων, ὁ φίλος τοῦ χρήματος φίλος τοῦ Χριστοῦ. Μαθητὴς τοῦ Κυρίου καὶ ἀργότερα συνοδὸς τοῦ ἀποστόλου Πέτρου, ἐπίσκοπος Καισαρείας καὶ Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας.
Μέσα στὴ χάρη τοῦ Θεοῦ λοιπὸν ὅλα διορθώνονται. Μὲ τὴ μετάνοια καὶ ἱερὰ Ἐξομολόγηση ὅλα μποροῦν νὰ ἀλλάξουν. Ἀρκεῖ ἐμεῖς νὰ ζοῦμε καθημερινὰ μὲ μετάνοια καὶ συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητός μας καὶ νὰ ἀφήνουμε τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ νὰ ἐργάζεται τὴ μεταμόρφωση καὶ ἀναγέννησή μας. Κι ὅταν ὁ Κύριος κρίνει, θὰ μᾶς ἀπαλλάξει ἀπὸ τὰ πολλά μας πάθη καὶ τὶς ἀδυναμίες μας, θὰ μᾶς ἀναγεννήσει, θὰ μᾶς ἐξαγιάσει.
 .
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2016
ΙΕ΄ Λουκᾶ: ΛΒ΄ Κυριακῆς: Α΄ Τιμ. δ΄ 9-15
Τέκνον Τιμόθεε, πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος· εἰς τοῦτο γὰρ καὶ κο­πιῶμεν καὶ ὀνειδιζόμεθα, ὅτι ἠλπίκαμεν ἐπὶ Θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστι σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν. Παράγγελλε ταῦτα καὶ δίδασκε. μηδείς σου τῆς νεότητος καταφρονείτω, ἀλλὰ τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύματι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ. ἕως ἔρχομαι πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει, τῇ παρακλήσει, τῇ διδασκαλίᾳ. μὴ ἀμέλει τοῦ ἐν σοὶ χαρίσματος, ὃ ἐδόθη σοι διὰ προφητείας μετὰ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ πρεσ­βυτερίου. ταῦτα μελέτα, ἐν τούτοις ἴσθι, ἵνα σου ἡ προκοπὴ φανερὰ ᾖ ἐν πᾶσιν.
.
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ
1. Ἡ μόνη μας ἐλπίδα
Ἦταν νεαρὸς στὴν ἡλικία ὁ Τιμόθεος καὶ εἶχε ἀναλάβει ἔργο ὑπεύθυνο καὶ ἱερό. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ εἶχε ἀναθέσει τὴ διαποίμανση τῶν χριστιανῶν τῆς Ἐφέσου. Κι ὁ ἀπόστολος Παῦλος, προκειμένου νὰ τὸν ἐνισχύσει καὶ νὰ τὸν καθοδηγήσει στὸ ἔργο αὐτό, τοῦ στέλνει ἐπιστολή, ὅπου ἀνάμεσα στὰ ἄλλα, γράφει καὶ αὐτὰ ποὺ διαβάζουμε στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή:
Παιδί μου, Τιμόθεε, ὅσα σοῦ γράφω εἶναι λόγοι ἀξιόπιστοι καὶ ἄξιοι νὰ τοὺς παραδεχθεῖς μὲ τὴν καρδιά σου, τοῦ λέει.
Κι ἐμεῖς ὁλόψυχα πιστέψαμε στὸ λόγο τοῦ Κυρίου, γι’ αὐτὸ ἀκρι­βῶς καὶ ὑπομένουμε κόπους καὶ δεχόμαστε ὀνει­δισμούς, ἐπειδὴ ἔχουμε στη­ρίξει τὶς ἐλπίδες μας στὸ ζωντανὸ Θεό: «ἠλπίκαμεν ἐπὶ Θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστι σω­τὴρ πάν­των ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν».
Ὁ Θεὸς στὸν Ὁποῖο πιστεύουμε καὶ ἐλπίζουμε εἶναι ὁ Σωτήρας ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἀφοῦ ὅλους τοὺς ἀγκαλιάζει μὲ τὴν ἀγάπη Του καὶ τοὺς συντηρεῖ μὲ τὴν πρόνοιά Του. Προπαντὸς ὅμως εἶναι Σωτήρας ὅσων πιστεύουν σ’ Αὐτόν, διότι τοὺς σώζει ἀπὸ τὸν αἰώνιο θάνατο.
Ἀπορεῖ κανεὶς πῶς οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι ἔδειχναν τόσο μεγάλη ὑπομονὴ καὶ καρτερία στὸν κόπο καὶ στὶς δυσκολίες, στὴν κακοπάθεια καὶ τὶς στερήσεις, στοὺς διωγμούς, τὶς φυλακίσεις, τὰ μαρτύρια… Ἀπάντηση στὴν ἀπορία αὐτὴ μᾶς δίνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Αὐτὸς μᾶς ἀποκαλύπτει τὸ μυστικό τους: «ἠλπίκαμεν ἐπὶ Θεῷ ζῶντι»! Στηρίξαμε τὴν ἐλπίδα μας ὄχι σὲ ψεύτικους θεοὺς ἢ σχήματα τοῦ κόσμου, ἀλλὰ στὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ Σωτήρα μας!
Κι ἐμεῖς, οἱ πιστοὶ Χριστιανοί, δὲν ἀπογο­η­τευόμαστε καὶ δὲν χάνουμε τὴν ἐλπίδα μας. Διότι τὴν ἐλπίδα μας δὲν τὴ στηρίζουμε σὲ ψεύτικα καὶ ἀνίσχυρα στηρίγματα, οὔ­τε σὲ μιὰ ἀόριστη δύναμη, ἀλλὰ στὸν προσωπικό, παν­τοδύναμο καὶ φιλάνθρωπο Θεό. Σ’ Αὐτὸν ποὺ δημιούργησε τὸ σύμ­παν μὲ τὸν πανσθενουργὸ λόγο Του, σ’ Αὐτὸν ποὺ ἐξουσιάζει ὅλη τὴν κτίση, στὸν φιλάνθρωπο Θεὸ καὶ Πατέρα μας, ὁ Ὁποῖος στοργικὰ μᾶς πα­ρακολουθεῖ μὲ τὸ ἄγρυπνο βλέμμα Του, στὸ Νικητὴ τοῦ θανάτου, στὸ Σωτήρα καὶ Λυτρωτή μας!
Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη λύση γιὰ νὰ ἀντέχουμε στὶς δυσκολίες καὶ νὰ μὴν ἀπογοητευόμαστε. Νὰ στηρίξουμε τὴν πίστη καὶ τὴν ἐλπίδα μας στὸν παντοδύναμο Κύριο. Ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ καλλιεργοῦμε αὐτὴ τὴν πίστη καὶ τὴν ἐλπίδα, γιὰ νὰ μὴν ἐξασθενεῖ. Αὐτὸ ἐπισημαίνει ὁ ἅγιος Ἀπόστολος στὴ συνέχεια.
.
2. Ἀναλογιζόμενοι τὴ μεγάλη κλήση
Γράφει στὸν Τιμόθεο: Μέχρι νὰ ἔλθω, «πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει, τῇ παρακλήσει, τῇ διδασκαλίᾳ». Νὰ ἐπιδίδεσαι μὲ ζῆλο καὶ ἐπιμέλεια στὴν ἀνάγνωση τῶν Ἁγίων Γραφῶν, στὴν παρηγοριὰ καὶ νουθεσία τῶν ἀνθρώπων ποὺ θλίβονται καὶ κλονίζον­ται, στὴ διδασκαλία ὅλων τῶν πιστῶν.
Μὴν παραμελεῖς τὸ θεῖο χάρισμα ποὺ ἔχεις μέσα σου καὶ σοῦ δόθηκε μὲ τὴ χειροτονία, μετὰ τὴν ἐκλογή σου ἀπὸ τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας.
«Ταῦτα μελέτα, ἐν τούτοις ἴσθι, ἵνα σου ἡ προκοπὴ φανερὰ ᾖ ἐν πᾶσιν». Σοῦ συν­ιστῶ νὰ μελετᾶς αὐτὰ ποὺ σοῦ γράφω. Ὁλόκληρη ἡ σκέψη σου καὶ ἡ ὕπαρξή σου νὰ εἶναι μέσα σ’ αὐτά, γιὰ νὰ γίνεται φανερὴ σὲ ὅλους ἡ πρόοδός σου καὶ νὰ δίνεις σ’ ὅλους τὸ καλὸ παράδειγμα.
Τί ἀκριβῶς ζητᾶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπὸ τὸν μαθητή του μὲ τὴν τελευταία αὐτὴ προτροπή· «ταῦτα μελέτα, ἐν τούτοις ἴσθι…»; Τοῦ ζητᾶ νὰ συλλογίζεται τὴ μεγάλη παρακαταθήκη ποὺ ἔχει λάβει. Τὶς μοναδικὲς ἀλήθειες ποὺ κηρύττει. Τὴν ἁγία ζωὴ στὴν ὁποία ὀφείλει νὰ καθοδηγεῖ τὸ ποίμνιό του. Νὰ συναισθάνεται τὴν τιμὴ ἀλλὰ καὶ τὴν εὐθύνη τῆς ἱερῆς διακονίας ποὺ τοῦ ἐμπιστεύθηκε ἡ Ἐκκλησία. Κι ὅλη του ἡ ζωὴ καὶ ἡ ὕπαρξη νὰ νοηματοδοτεῖται ἀπὸ τὴν ὑψηλὴ αὐτὴ κλήση καὶ ἀποστολή.
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι κάποτε χανόμαστε ἴσως μέσα στὴν τύρβη τῆς καθημερινότητας ἢ στενοχωρούμαστε ἀπὸ τὰ μικρὰ καὶ τὰ ἀνθρώπινα ποὺ συμβαίνουν γύρω μας, καὶ ἀφήνουμε τὴ ζωή μας νὰ κυλᾶ μέσα στὴ μιζέρια καὶ τὴν γκρίνια. Ὡστόσο ὁ ἅγιος Ἀπόστολος μᾶς καλεῖ νὰ στρέψουμε τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά μας στὴ μεγάλη τιμὴ ποὺ μᾶς ἔκανε ὁ ἅγιος Θεὸς νὰ μᾶς ἀποκαλύψει τὴν ἀλήθεια, τὸν σκοπὸ τῆς ζωῆς μας, καὶ νὰ μᾶς χαρίσει τὴ δυνατότητα σὲ νέα ζωὴ ποὺ ἐκτείνεται στὴν αἰωνιότητα. Γιὰ τὸν πιστὸ χριστιανὸ ἡ ζωὴ εἶναι ὡραία, ὄχι ὅταν συνοδεύεται ἀπὸ πρόσκαιρες χαρὲς καὶ ἀπολαύσεις, ἀλλὰ ὅταν βιώνεται ὡς κοινωνία μὲ τὸν Χριστὸ. Αὐτὴ τὴν κοινωνία ζοῦμε ἀπὸ τώρα μέσα στὴν Ἐκκλησία, ἐνῶ παράλληλα προσδοκοῦμε τὴν τελειότερη ἕνωση μὲ τὸν Κύριο στὴ Βασιλεία Του.
Ἂς ἐμβαθύνουμε λοιπὸν κι ἐμεῖς στὴν κλήση ποὺ μᾶς ἔκανε ὁ φιλάνθρωπος Κύριος, γιὰ νὰ γίνουμε χριστιανοί, ἀγαπημένα παιδιά Του καὶ κληρονόμοι τῆς Βασιλείας Του. Ἂς μελετοῦμε τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τοὺς λόγους τῶν ἁγίων Πατέρων ὄχι ἀποσπασματικὰ καὶ ἐπιφανειακά, ἀλλὰ μὲ τὴ διάθεση ὁλόκληρη ἡ ὕπαρξή μας νὰ φωτίζεται καὶ νὰ κατευθύνεται ἀπὸ τὰ θεῖα λόγια. Ἂς παρακαλοῦμε τὸν ἅγιο Θεὸ νὰ μᾶς δίνει τὴ χάρη Του γιὰ νὰ διατηροῦμε στὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά μας τὰ θεῖα λόγια ποὺ μελετοῦμε, καὶ τότε ὅλη ἡ ὕπαρξή μας θὰ ἁγιάζεται, καὶ ἡ ζωή μας θὰ ἀσκεῖ εὐεργετικὴ ἐπίδραση στὸ περιβάλλον μας.

Κυριακή ΙΕ' Λουκά [του Ζακχαίου]

(Λουκ. 19, 1-10) 

Η ιστορία του Ζακχαίου του αρχιτελώνη, που μας διηγήθηκε σήμερα ο Ευαγγελιστής Λουκάς, είναι από τις πλέον γνωστές αλλά και από τις πλέον χαρακτηριστικές του τρόπου με τον οποίο ο Χριστός, ως Θεάνθρωπος, αντιμετωπίζει τον άνθρωπο, με γνώμονα την σωτηρία και τη διόρθωσή του. Έμαθε ο Ζακχαίος ότι ο Χριστός θα βρισκόταν στην Ιεριχώ και ήθελε να Τον δει. Ωστόσο, από τη μια το πλήθος που είχε μαζευτεί στο δρόμο και από την άλλη το ιδιαίτερα μικρό ύψος του, τον εμπόδιζαν να εκπληρώσει την επιθυμία του. Ανέβηκε τότε επάνω σε μια συκομωρέα, για να δει τον Διδάσκαλο που θα περνούσε από εκεί. Όταν ο Ιησούς έφτασε στο σημείο εκείνο, ανασήκωσε το βλέμμα Του και του είπε: “Ζακχαίε, κατέβα γρήγορα, γιατί σήμερα θα μείνω στο σπίτι σου”. Όλοι δυσαρεστήθηκαν που ο Διδάσκαλος επρόκειτο να καταλύσει στο σπίτι ενός αμαρτωλού, όμως τότε ακριβώς ο Ζακχαίος εκφράζει και δημοσιοποιεί την αλλαγή που συντελέστηκε μέσα του: “ορίστε, Κύριε”, λέει, “δίνω τη μισή περιουσία μου στους φτωχούς, και όποιον τυχόν αδίκησα του το επιστρέφω στο τετραπλάσιο”. Και ο Χριστός, απαντώντας τόσο στον συνομιλητή Του όσο και στους ανθρώπους που δυσανασχέτησαν, αποκρίνεται: “σήμερα πραγματοποιήθηκε σωτηρία σε τούτο το σπίτι, καθότι και αυτός είναι παιδί του Αβραάμ. Γιατί ο υιός του ανθρώπου ήλθε στη γη να αναζητήσει και να σώσει το χαμένο πρόβατο”. Μέσα από τη διήγηση αυτή, και πέρα από το γεγονός της μεταστροφής του Ζακχαίου έπειτα από τη συνάντησή του με το Χριστό, βλέπουμε πολύ χαρακτηριστικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι τον “αμαρτωλό” άνθρωπο, και την εκ διαμέτρου αντίθετη στάση του Ιησού. Και τούτο, διότι οι άνθρωποι κρίνουμε τον πλησίον μας ανάλογα με τα εξωτερικά του στοιχεία, ανάλογα με τους λόγους και με τις πράξεις του, και έχουμε την τάση να κρεμάμε στους άλλους την ταμπέλα του “αμαρτωλού”, συχνά θέλοντας ενδόμυχα και ασυναίσθητα να δικαιώσουμε τους εαυτούς μας και να νιώσουμε ότι υπερτερούμε των άλλων. Αγανακτούμε επομένως, όπως και οι άνθρωποι της σημερινής περικοπής, όταν ένας “αμαρτωλός” τολμά να προσεγγίσει το Χριστό, να εισέλθει στην Εκκλησία, να ταράξει την τάξη που έχουμε βάλει στη ζωή μας και να υπερβεί το όριο ανάμεσα στους “ενάρετους” και τους “αμαρτωλούς”, όριο το οποίο εμείς οι ίδιοι έχουμε θέσει σύμφωνα με τις δικές μας αντιλήψεις. Ο Χριστός όμως δεν διακρίνει κανένα. Ουδέποτε αποκάλεσε κάποιον “αμαρτωλό”, ούτε καν τον ληστή που σταυρώθηκε μαζί Του. Γιατί, όπως ο Ζακχαίος είναι παιδί του Αβραάμ, κατά τον ίδιο τρόπο όλοι μας είμαστε παιδιά του Θεού, που μας περιβάλλει με την ίδια αγάπη, τόσο τους δίκαιους όσο και τους αμαρτωλούς, και δεν απορρίπτει κανέναν, αλλά ενεργεί πάντοτε με γνώμονα τη σωτηρία μας, την επιστροφή μας δηλαδή στην αγάπη του Θεού και την έξοδό μας από τα σκληρά δεσμά του προσωπικού μας εγωισμού. Ο Χριστός δεν βλέπει το έξωθεν του ανθρώπου, δεν εστιάζει στην αμαρτία, δεν κατακρίνει κανένα, δεν απορρίπτει κανένα, αλλά εστιάζει στο έσωθεν, στην καρδιά του ανθρώπου, στην προοπτική της σωτηρίας, στην δυνατότητα της μετάνοιας, στην αποκατάσταση της ζημιάς που ηθελημένα ή άθελά μας έχουμε προξενήσει στον εαυτό μας αλλά και στους γύρω μας. Και για τον λόγο αυτό μας αγκαλιάζει όλους, μας δέχεται κοντά Του, μας παρέχει την συγγνώμη και μας αλλάζει από μέσα προς τα έξω, με έναν τρόπο που συχνά δεν είναι άμεσα ορατός από τους άλλους γύρω μας, αλλά θέλει χρόνο αρκετό για να φανεί, για να διαλύσει τόσο τη δυσπιστία των ανθρώπων, όσο και την κατάκριση εναντίον μας. “Δεν ήλθα να κρίνω τον κόσμο, αλλά για να σώσω τον κόσμο”(Ιω. 12,47) θα μας πει ο Χριστός. Δυστυχώς, εμείς που θέλουμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας καλούς χριστιανούς, συχνά κρίνουμε και κατακρίνουμε τους συνανθρώπους μας, θέτουμε φραγμούς και όρια, βλέπουμε με περιφρόνηση και πολλές φορές με αηδία τους “αμαρτωλούς”, ξεχνώντας ότι και μόνο με αυτή τη συμπεριφορά μας πέφτουμε στην μεγαλύτερη αμαρτία, αυτή της υπερηφάνειας, που με τόσο χαρακτηριστικό τρόπο ο Χριστός καυτηρίασε στην παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Ναι, ο κόσμος πάντοτε συμπεριφέρεται και θα συμπεριφέρεται κρίνοντας και κατακρίνοντας τους άλλους. Η δική μας στάση όμως δεν μπορεί παρά να εναρμονίζεται με τη στάση του Χριστού, δεν μπορεί παρά να κινείται προς την κατεύθυνση της αγάπης, της αποδοχής, της συγγνώμης. Αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος που θα μας οδηγήσει στην κοινωνία της αγάπης του Θεού. Διαφορετικά, όσο “καθαροί” και όσο “ενάρετοι” και αν είμαστε, αν δεν έχουμε την καρδιά μας γεμάτη από αγάπη προς τον πλησίον πρώτα κι έπειτα προς τον Θεό, θα είμαστε άνθρωποι κενοί, υποκριτές, χωρίς κανένα πνευματικό όφελος, μονάδες δυστυχείς μέσα στην απομόνωση της “καθαρής” μας εξωτερικής εμφάνισης. 

ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ...

ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ
Γράφει  ο  Ιωάννης  Λαμπρόπουλους
Ελληνίδες και Έλληνες
           
Η πατρίδα μας η Ελλάδα, εισήλθε επίσημα πλέον σε κατάσταση ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΑΝΑΓΚΗΣ  και αυτό επιβάλλει να χρησιμοποιήσω την λέξη  ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ, που την χρησιμοποιούμαι για πολύ σοβαρές ανακοινώσεις.
Όλα αυτά που συμβαίνουν στην χώρα είναι γεγονότα αχαρακτήριστα.
Δεν έχουν καμία σχέση με πολιτική, καμία σχέση με οικονομία και δεν ακολουθούν κανένα κανόνα διεθνών συνθηκών και διεθνούς δικαίου.
Αν τα εξετάσουμε με την λογική, παρακολουθούμε μία ακατανόητη τρέλα, που δεν έχει προηγούμενο στην παγκόσμια πολιτικο-οικονομική σκηνή.  Επειδή όμως δεν μπορούμε να δεχθούμε πως όλοι τους σε Διεθνές επίπεδο τρελάθηκαν και δεν ξέρουν τι κάνουν, όλα δείχνουν , πως τα συμβαίνοντα στην χώρα, γίνονται για την ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΗ καταστροφή μας.
Και άλλες χώρες χρεοκόπησαν, αλλά σε λίγο καιρό επανήλθαν, ανέκαμψαν και το ξεπέρασαν. Αυτά όμως,  που δεν γίνονται τυχαία στην χώρα,  δείχνουν πως προσπαθούν,  ώστε αυτή η χρεοκοπία της χώρας όταν ανακοινωθεί, να είναι ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΗ. Αυτό δείχνει το γενικό “στέγνωμα” της χώρας που επιχειρείται, με την αρπαγή όλων των ταμειακών αποθεμάτων, όπου και αν αυτά ευρίσκονται.
Ελληνίδες και Έλληνες.
Αυτή η πορεία της χώρας, που αργά ή γρήγορα θα κατέληγε στην ΑΒΥΣΣΟ, ξεκίνησε την 23η Απριλίου του 2010 που ανακοινώθηκε  η προσφυγή της χώρας στον μηχανισμό στήριξης της Ε.Ε και του Δ.Ν.Τ.
Για να γίνει αυτό τότε αποδεκτό και “νόμιμο”,  διογκώθηκε εντελώς παράνομα το εξωτερικό χρέος,  καθώς και το έλλειμμα πληρωμών από την ΕΛΣΤΑΤ, αποδεικνύοντας και στον πλέον ηλίθιο, την μεθόδευση και τον δόλο που υπήρξε, κατά των συμφερόντων της Ελλάδος.
Όλες οι Κυβερνήσεις λοιπόν από τότε μέχρι σήμερα, δέχονται συνειδητά και την μεθόδευση και τον δόλο και με τις ενέργειες τους οδηγούν την χώρα προς την ΑΒΥΣΣΟ.
Μην σας ξεγελούν πως με τα λόγια αναγνωρίζουν την μεθόδευση και τον δόλο και κατηγορούν τους προηγούμενους, διότι με τα έργα τους ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ και συνεχίζουν και αυτοί να οδηγούν την χώρα στην ΑΒΥΣΣΟ.
Η απόξειξη είναι πως δεν έκαναν ΤΙΠΟΤΑ για να ανακουφίσουν οικονομικά την Ελλάδα, ενώ με πραξικοπηματικό τρόπο μαζεύουν όλα τα ταμειακά αποθέματα της χώρας, “στραγγίζοντας” και τον τελευταίο οικονομικό πόρο.
Ελληνίδες και Έλληνες.
Αυτό το οικονομικό “στράγγισμα”, δεν θα το έκανε καμία κυβέρνηση που ενδιαφέρεται για τον λαό της, για ένα απλό λόγο. Το διεθνές δίκαιο και ο καταστατικός χάρτης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ, δίνει το δικαίωμα σε μία χώρα που αντιμετωπίζει ανθρωπιστική κρίση, να κάνει για κάποιο χρονικό διάστημα παύση πληρωμών εξωτερικών χρεών, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ανθρωπιστική κρίση.   Η Ελλάδα βιώνει την μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση του πλανήτη τον τελευταίο αιώνα, με στοιχεία διεθνών οργανισμών και των γιατρών του κόσμου.
Οποιαδήποτε Κυβέρνηση στον κόσμο θα το χρησιμοποιούσε αυτό για να αντιμετωπίσει την ανθρωπιστική της κρίση. Αλλά όπως είδατε, αυτοί οι “Αμερικανοτσολιάδες”, όχι μόνο δεν ενδιαφέρονται για τον λαό, αλλά διά στόματος ΥΠΟΙΚ Βαρουφάκη είπαν: “εμείς θα πληρώσουμε στο ακέραιο αυτά που χρωστάμε” χωρίς βέβαια να τους ενδιαφέρει αν το χρέος είναι παράνομο, ειδεχθές και απεχθές.
Αυτοί όμως θα το πληρώσουν, αφήνοντας τον λαό να πεινάει και να ζει στους δρόμους. Και όχι μόνο αυτό, αλλά “στραγγίζουν” και όλα τα αποθέματα του κράτους, ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΝ και αυτοί που δεν έχουν πεινάσει μέχρι σήμερα.
Να θυμάστε πως πριν από τις εκλογές είχα γράψει, πως αυτοί οι “Αμερικανοτσολιάδες” δεν έρχονται για να σώσουν την Ελλάδα, αλλά για να μας δώσουν την “χαριστική βολή”.
Ελληνίδες και Έλληνες.
ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗ,  ΠΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΗΜΑΤΑ.
Πρέπει να τελειώνει αυτή η ΑΠΑΤΗ με την καραμέλα του  “Δεν έχει η Ελλάδα χρήματα”. Η Ελλάδα έχει χρήματα και το γνωρίζουν όλοι, εκτός φυσικά από τους Έλληνες, που ακούν και διαβάζουν, ότι “σερβίρουν” οι διεθνείς και οι ντόπιοι “παπαγάλοι”. Ακούστε λοιπόν ποιά είναι η αλήθεια.
Το σημερινό ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) της “χρεοκοπημένης” Ελλάδας, είναι περί τα 120 δις ευρώ τον χρόνο. Δηλαδή περίπου 10 δις ευρώ τον μήνα και προέρχονται περισσότερο από τους έμμεσους καθημερινούς φόρους. Από τα καύσιμα που είναι 1 ευρώ ανά λίτρο, από τα τσιγάρα που είναι 2 ευρώ ανά πακέτο, από το 18% κατά μέσο όρο ΦΠΑ σε όλες τις ημερήσιες συναλλαγές εντός Ελλάδος, από τις εισαγωγές που γίνονται  σε όλα τα τελωνεία της χώρας, από τις ποινές που εξαγοράζονται σε όλα τα δικαστήρια της χώρας, από τους φόρους στα αεροδρόμια, τα λιμάνια, τον τζόγο  και αυτά είναι καθημερινά έσοδα. Υπάρχουν φυσικά και οι μηνιαίοι άμεσοι φόροι.  Όλα αυτά είναι περίπου 10 δις ευρώ τον μήνα.
Όλα τα σημερινά έξοδα του Ελληνικού δημοσίου σε μισθούς, συντάξεις, προνοιακά και οικογενειακά επιδόματα, υγεία, παιδεία και άμυνα, δεν ξεπερνούν τα 2.5 δις ευρώ τον μήνα. Όπως καταλαβαίνετε  περισσεύουν και 7.5 δις ευρώ τον μήνα.  ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΟΜΩΣ ΤΑ ΛΕΦΤΑ;;;
ΣΤΗΝ  “ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ”
Στις  28. 03. 2012  σε συμπληρωματικό άρθρο που κατέθεσε ο υπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης και ψηφίστηκε από την Βουλή, αναφέρεται το εξής:  Θα τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος από δω και πέρα ΕΙΔΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ  με τον τίτλο  «Ελληνικό Δημόσιο (ΕΔ)  Εισπράξεις και Πληρωμές για την εξυπηρέτηση του Δημόσιου χρέους».  Αυτός ο λογαριασμός θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο για την άμεση εξυπηρέτηση ειδικού δημόσιου σκοπού  και ειδικότερα για την εξυπηρέτηση του Δημόσιου Χρέους και δεν διενεργείταικαμία άλλη πληρωμή για οποιοδήποτε άλλο σκοπό…… Από τον λογαριασμό αυτόν πληρώνονται οι δαπάνες  χρεολυσίων και τόκων όλων των δανείων, για την εξυπηρέτηση και την εν γένει διαχείριση του Δημόσιου Χρέους. Τα Έσοδα του λογαριασμού αυτού θα αποτελούν οι εισροές από τα Ευρωπαϊκά ταμεία,  καθώς και από τα Ταμεία του Ελληνικού Δημοσίου, ως συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου στην εξυπηρέτηση του Δημόσιου Χρέους.
Για όποιον δεν κατάλαβε, αυτή είναι η “ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ” που δημιούργησαν και εκεί μέσα ρίχνουν όλο το Ελληνικό ΑΕΠ, αφού όλα τα Δημόσια ταμεία, με αυτόν τον λογαριασμό συνδέονται.  Και αφού από αυτόν τον λογαριασμό δεν διενεργείται καμία άλλη πληρωμή, για να μπορούν να πληρωθούν οι μισθοί, οι συντάξεις και τα άμεσα έξοδα του Ελληνικού Δημοσίου, αναγκαζόμαστε να ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΣΤΕ.
Δηλαδή τα δικά μας 10 δις κάθε μήνα, τα δίνουμε στα παράνομα και απεχθή χρέη και για τους μισθούς τις συντάξεις και τα  τρέχοντα έξοδα του κράτους, ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΣΤΕ.
 Γι’ αυτό και όσο υπάρχει αυτή η “ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ”, όσο περισσότερα πληρώνουμε, ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΧΡΕΟΝΟΜΑΣΤΕ.  Γι’ αυτό και εκτοξεύτηκε το χρέος από το 110% στο 180% του ΑΕΠ.
Αυτός είναι και ο λόγος, που ούτε Ρώσοι, ούτε Κινέζοι, ούτε “Μογγόλοι”, δεν έδωσαν, ούτε και θα δώσουν ποτέ στην Ελλάδα ένα ευρώ, γιατί ότι ποσόν μπεί στον λογαριασμό “Ελληνικό Δημόσιο” (EΔ)   ΧΑΝΕΤΑΙ.  Γι’ αυτό και γύρισαν από την Ρωσία με άδεια χέρια, γιατί οι Ρώσοι δεν δίνουν λεφτά που θα χαθούν μέσα σε “μαύρες τρύπες”.
Όσο όλα τα έσοδα του Δημοσίου, πηγαίνουν σε αυτή την “ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ”  σωτηρία δεν υπάρχει και αυτό το ξέρουν πολύ καλά και στην τωρινή Κυβέρνηση , αλλά όπως και οι προηγούμενοι, έτσι και αυτοί κοροϊδεύουν αισχρά αυτόν τον εξαθλιωμένο λαό.
Αυτά τα γνώριζαν πριν γίνουν Κυβέρνηση και ήταν τελείως ψεύτικες οι “μαγκιές” που έκαναν και αυτό το έλεγα από την αρχή. Αποδεικνύεται τώρα, πως με τις ενέργειες τους δεν υπηρετούν το συμφέρον του Ελληνικού λαού, αλλά συνειδητά ΤΙΝΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ.
Ελληνίδες και Έλληνες.
Τους προηγούμενους της Σαμαροβενιζελικής συγκυβέρνησης, τους λέγαμε “Γερμανοτσολιάδες” επειδή τα έδιναν όλα αδιαμαρτύρητα στους Γερμανούς. Αυτοί της νέας συγκυβέρνησης είναι “Αμερικανοτσολιάδες” που παρουσιάστηκαν στην αρχή  ως “αντιστεκόμενοι”, ενώ όπως όλα αποδεικνύουν, είναι και αυτοί πλήρως συνεργαζόμενοι, πάνω στην κατεύθυνση της ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ της χώρας.
Η διαφορά τους από τους προηγούμενους, είναι πως αυτοί δεν “εργάζονται” για τα συμφέροντα της Γερμανικής ολιγαρχίας, αλλά υπηρετούν τα συμφέροντα του Σόρος και των Αμερικανών ολιγαρχών.
Το σίγουρο λοιπόν είναι, πως ούτε αυτοί υπηρετούν το γενικό συμφέρον του Ελληνικού λαού, γι’ αυτό, αντί να ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΟΥΝ τα χρήματα του Ελληνικού Δημοσίου από τον ΕΙΔΙΚΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ της “ΜΑΥΡΗΣ ΤΡΥΠΑΣ”,  επιλέγουν να “ΣΤΡΑΓΓΙΞΟΥΝ”  όλα τα ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ, από όπου υπάρχει Ελληνικό χρήμα και να τα  μεταφέρουν  στην ΤΡΑΠΕΖΑ της ΕΛΛΑΔΟΣ,  που συνδέεται με τον λογαριασμό της “ΜΑΥΡΗΣ ΤΡΥΠΑΣ”.
Δεν θα σταθώ στον πραξικοπηματικό τρόπο με τον οποίο το επιχειρούν – αυτό άλλωστε είναι ευθύνη της ανύπαρκτης Βουλής – αλλά θα σταθώ, στο αποτέλεσμα και τις συνέπειες που θα έχει για την χώρα, αυτή η αρπαγή όλων των ΤΑΜΕΙΑΚΩΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΩΝ του ΚΡΑΤΟΥΣ , που δεν βρίσκονται υπό τον έλεγχο του υπουργού Οικονομικών, αλλά σε αυτοδιοίκητους θεσμούς, οργανισμούς, και ασφαλιστικά ταμεία.
Ελληνίδες και Έλληνες
Το πρόγραμμα των μνημονίων που επέβαλαν στην Ελλάδα μετά την είσοδο της χώρας στο ΔΝΤ, δεν στόχευε στην ανάπτυξη και ανασυγκρότηση της χώρας, αλλά στην χρεοκοπία της,  ΥΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΟΡΟΥΣ.
Οι όροι αυτοί, που μέχρι στιγμής έχουν τηρηθεί κατά γράμμα και μέχρι σήμερα έχουν πετύχει τον επιδιωκόμενο στόχο,  προχωρούν ένα σχέδιο, με το οποίο θα χρεοκοπήσουν η Ελλάδα και οι Έλληνες, αλλά χωρίς αυτό να επηρεάσει κανέναν άλλο λαό ή κράτος.
Νομίζω πως όλοι μας καταλαβαίνουμε, πως αυτό μέχρι στιγμής το έχουν πετύχει. Η Ελλάδα βιώνει την μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση και είναι πρακτικά χρεοκοπημένη, αλλά αυτό δεν έχει επηρεάσει σε τίποτα τους Ευρωπαίους εταίρους, που αντιθέτως κερδίζουν πολλά χρήματα από την χρεοκοπία μας.  Αυτό βέβαια επιτυγχάνεται με την πλήρη συνεργασία των Ελληνικών Κυβερνήσεων, από το 2009 μέχρι και σήμερα.
Ό λόγος είναι βασικά ένας. Διότι δεν χρεοκοπούν οι τράπεζες. Γι’ αυτό οι τράπεζες στηρίζονται από την Ε.Ε. και έχουν καρπωθεί το μεγαλύτερος μέρος των χρημάτων που έχουν έρθει στην Ελλάδα.Χρεοκοπεί λοιπόν το Ελληνικό Δημόσιο και οι Έλληνες, αλλά όχι οι ιδιωτικές τράπεζες.
Για τον λόγο αυτό, δώθηκε μόλις τώρα στις τράπεζες από την ΕΚΤ  1,5 δις ευρώ, για να μη υπάρξει “Graccident” καμίας τράπεζας, από την αυξανόμενη διαρροή καταθέσεων στο εξωτερικό. Βλέπετε όσοι γνωρίζουν τι θα γίνει βγάζουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό. Όχι για να μην χαθούν, γιατί οι τράπεζες δεν πρόκειται να κλείσουν, ούτε να χρεοκοπήσουν, αλλά για να μην “κουρευτούν”, καθότι το “κούρεμα” είναι αναπόφευκτο. Το ποσοστό μπορείτε να το υπολογίσετε γιατί αν το πω θα τρομάξετε.
Το σχέδιο λοιπόν της ΕΠΙΣΗΜΗΣ πτώχευσης της Ελλάδος,  αλλά όχι των τραπεζών, οδηγείται στην τελική του φάση. Λέω “ΕΠΙΣΗΜΗΣ”, διότι σε κατάστασης σιωπηλής πτώχευσης, βρισκόμαστε από τον Ιούλιο του 2012.
Σε αυτή τη φάση πρέπει να ανακοινωθεί ΕΠΙΣΗΜΑ η πτώχευση και η στάση πληρωμών του Δημοσίου, και γι’ αυτό το λόγο το Δημόσιο  “στραγγίζεται” τώρα εντελώς. Κυβέρνηση ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τους πάντες να ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ τα ταμειακά ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΆ τους στην Τράπεζα της Ελλάδος, που  σημειωτέον  ο λογαριασμός αυτός, συνδέεται με την “ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ”.
Ελληνίδες και  Έλληνες.
Η χώρα εισήλθε σε κατάσταση ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΑΝΑΓΚΗΣ και αυτό δεν αφορά τις ιδιωτικές τράπεζες που θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται , αλλά αφορά όλο το Ελληνικό Δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία και όλους τους αυτοδιοίκητους  οργανισμούς και υπηρεσίες, που αυτήν την στιγμή τους αρπάζουν τα ταμειακά αποθέματα και ως συνέπεια θα νεκρωθούν οι λειτουργίες τους.
Αυτόν τον μήνα θα γίνουν κανονικά οι πληρωμές του Δημοσίου σε ευρώ, αλλά από τον επόμενο τα πράγματα θα “σφίξουν” επικίνδυνα.
Ή θα επικρατήσει η επιδίωξη των Αμερικανών και η Ελλάδα θα πτωχεύσει εντός του ευρώ,  ή θα αναζητηθεί ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ έναλλακτικό νόμισμα, που αυτό αποτελεί επιδίωξη των Γερμανών, αφού δεν θέλουν η Ελλάδα να πτωχεύσει μέσα στο ευρώ, για να αποφύγουν τυχόν χρηματοοικονομικό ρίσκο για την υπόλοιπη Ευρώπη.
          Είπαμε πως ο σκοπός είναι να πτωχεύσει η Ελλάδα, χωρίς αυτό να επηρεάσει κανέναν άλλον.
          Το τραπεζικό σύστημα ούτως ή άλλως δεν πρόκειται να επηρεαστεί, γιατί θα συνεχιστεί κανονικά η ρευστότητά του, αλλά για να μην υπάρξει κανένα ρίσκο για την Ευρωζώνη, πρέπει η Ελλάδα με τον πλάγιο τρόπο του εναλλακτικού νομίσματος, να βγεί από το ευρώ.
Εκτιμώ πως θα το επιχειρήσουν με τρόπο ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ, διότι θα πουν πως η χώρα έχει “στεγνώσει” από ευρώ και ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΝΟΜΙΣΜΑ.  Αν δεν υπάρξουν αντιδράσεις και το δεχθούμε, τότε πέτυχαν τον σκοπό τους, αφού η χρεοκοπία μας δεν θα επηρεάσει ούτε το τραπεζικό σύστημα, αλλά ούτε την Ευρωζώνη.

Ελληνίδες και Έλληνες.
Η Ελλάδα, όπως ανέφερε και σε άρθρο του στους «New York Times» ο νομπελίστας Πωλ Κρούγκμαν, βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Μετά και την πραξικοπηματική απόφαση του Πρωθυπουργού, για την μεταφορά των ταμειακών αποθεμάτων αυτοδιοίκητων οργανισμών, στην “ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ” της Τράπεζας της Ελλάδος, η χώρα εισέρχεται επίσημα και φανερά, ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΑΝΑΓΚΗΣ.
Στο σημείο που βρίσκονται σήμερα τα πράγματα, δεν υπάρχει ουδεμία περίπτωση συμβιβαστικής λύσης. Ή θα σωθεί η Ελλάδα και θα βουλιάξει το ΔΝΤ και η Ευρώπη, ή θα βουλιάξει η Ελλάδα για να σωθούν οι τοκογλύφοι τραπεζίτες.
Μία Ελληνική και πατριωτική Κυβέρνηση αυτή τη στιγμή, θα ΑΝΕΣΤΕΙΛΕ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ όλες τις πληρωμές ΤΟΚΟ-ΧΡΕΩΛΥΣΙΩΝ, που γίνονται μέσω του ειδικού λογαριασμού της “ΜΑΥΡΗΣ ΤΡΥΠΑΣ”, επικαλούμενη την ανθρωπιστική κρίση της χώρας  και μέχρι να ολοκληρωθεί ο λογιστικός έλεγχος του κράτους, ώστε να δούμε αν χρωστάμε και τι πρέπει να πληρώσουμε.
Κάτι τέτοιο φυσικά ΘΑ ΕΣΩΖΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, αλλά όχι τους κερδοσκόπους δανειστές μας.
Η Κυβέρνηση όμως ενεργεί για να σώσει το ΔΝΤ την ΕΚΤ  και  τους ξένους τραπεζίτες, αλλά όχι την Ελλάδα.   Αυτοί βέβαια προχώρησαν και ένα βήμα παραπέρα, γιατί με το υποχρεωτικό και το “εθελοντικό” άρπαγμα των ταμειακών αποθεμάτων, έβαλαν την χώρα στην “ΕΝΤΑΤΙΚΗ”.
ξαφνικός θάνατος της χώρας δεν είναι μακριά, αλλά ένα είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΙΓΟΥΡΟ.
Καμία Κυβέρνηση, δεν θα ήθελε να είναι Κυβέρνηση, εκείνη την στιγμή. Εκτιμώ λοιπόν πως  θα αναζητηθεί επειγόντως μία συλλογική Κυβέρνηση, που θα την ονομάσουν Κυβέρνηση “ειδικού σκοπού”,  ή Κυβέρνηση “σωτηρίας” ή ακόμα μπορεί να προκηρύξουν  ξαφνικές εκλογές, για να φτιάξουν “Οικουμενική” Κυβέρνηση.
Αλλά αυτό το βάρος της ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΗΣ  χρεοκοπίας, για το οποίο έχουν “δουλέψει” σιωπηλά και μεθοδικά, όλες οι Κυβερνήσεις από το 2009 μέχρι σήμερα, αποκλείεται να το φορτωθεί μόνη της η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Ελληνίδες και Έλληνες.
Με τους ΑΘΕΟΥΣ που μπλέξαμε,
Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.
                   συγγραφέας-ερευνητής
          giannis_lampropoulos@yahoo.com

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ


Ὁμοῦ δίκαιον τρεῖς σέβειν Ἑωσφόρους,
Φῶς τρισσολαμπὲς πηγάσαντες ἐν βίῳ.
Κοινὸν τὸν ὕμνον προσφέρειν πάντας θέμις,
Τοῖς ἐκχέασι πᾶσι κοινὴν τὴν χάριν.
Ἔαρ χελιδὼν οὐ καθίστησι μία·
Αἱ τρεῖς ἀηδόνες δὲ τῶν ψυχῶν ἔαρ.
Τὴν μὲν νοητὴν ἡ Τριὰς λάμπει κτίσιν,
Τριάς γε μὴν αὕτη δὲ τὴν ὁρωμένην.
Ἀπώλεσαν μὲν οἱ πάλαι Θεοῦ σέβας,
Ἐξ Ἡλίου τε καὶ Σελήνης ἀφρόνως·
Κὰλλoς γὰρ αὐτῶν θαυμάσαντες καὶ τάχος,
Ὥσπερ θεοῖς προσῆγον οὐκ ὀρθῶς σέβας.
Ἐκ τῶν τριῶν τούτων δὲ φωστήρων πάλιν,
Ἡμεῖς ἀνηνέχθημεν εἰς Θεοῦ σέβας,
Κάλλει βίου γάρ, τῇ τε πειθοῖ τῶν λόγων,
Πείθουσι πάντας τὸν μόνον Κτίστην σέβειν.
Κτίσιν συνιστᾷ τὴν δὲ τὴν ὁρωμένην,
Τὸ Πῦρ, Ἀήρ, Ὕδωρ τε, καὶ Γῆς ἡ φύσις.
Οἱ δ᾿ αὖ συνιστῶντές τε κόσμον τὸν μέγαν,
Τὴν πρὸς Θεόν τε Πίστιν, ὡς ἄλλην κτίσιν
Στοιχειακῆς φέρουσι Τριάδος τύπον.
Μέλει γὰρ αὐτοῖς οὐδενὸς τῶν γηΐνων,
Καὶ γήϊνον νοῦν ἔσχον οὐδὲν ἐν λόγοις.
Ὁ Γρηγόριος γὰρ πῦρ πνέει νοῦς τὸν λόγον,
Πρὸς ὕψος αὖ πείθοντα πάντα ἐκτρέχειν.
Τοῖς λιποθυμήσασι δ᾿ ἐκ παθῶν πάλιν,
Ἀναπνοὴ τις οἱ Βασιλείου λόγοι.
Μιμούμενος δὲ τὴν ῥοὴν τῶν ὑδάτων,
Ὁ καρδίαν τε καὶ στόμα χρυσοῦς μόνος,
Τοὺς ἐκτακέντας ἐκ παθῶν ἀναψύχει.
Οὕτω πρὸς ὕψος τὴν βροτῶν πᾶσαν φύσιν,
Ἐκ τῆς χθονὸς φέρουσι τοῖς τούτων λόγοις.

Λάμψεν ἑνὶ τριακοστῇ χρυσοτρισήλιος αἴγλη.


Βιογραφία
Η αιτία για την εισαγωγή της εορτής των Τριών Ιεραρχών στην Εκκλησία είναι το εξής γεγονός:

Κατά τους χρόνους της βασιλείας του Αλεξίου του Κομνηνού (1081 - 1118 μ.Χ.), ο οποίος διαδέχθηκε στη βασιλική εξουσία τον Νικηφόρο Γ’ τον Βοτενειάτη (1078 - 1081 μ.Χ.), έγινε στην Κωνσταντινούπολη φιλονικία ανάμεσα σε λόγιους και ενάρετους άνδρες. Άλλοι θεωρούσαν ανώτερο τον Μέγα Βασίλειο (βλέπε 1 Ιανουαρίου), χαρακτηρίζοντάς τον μεγαλοφυΐα και υπέροχη φυσιογνωμία. Άλλοι τοποθετούσαν ψηλά τον ιερό Χρυσόστομο (βλέπε13 Νοεμβρίου) και τον θεωρούσαν ανώτερο από τον Μέγα Βασίλειο και τον Γρηγόριο και, τέλος, άλλοι, προσκείμενοι στον Γρηγόριο τον Θεολόγο (βλέπε 25 Ιανουαρίου), θεωρούσαν αυτόν ανώτερο από τους δύο άλλους, δηλαδή από τον Βασίλειο και τον Χρυσόστομο. Η φιλονικία αυτή είχε σαν αποτέλεσμα να διαιρεθούν τα πλήθη των Χριστιανών και άλλοι ονομάζονταν «Ιωαννίτες», άλλοι «Βασιλείτες» και άλλοι «Γρηγορίτες».

Στην έριδα αυτή έθεσε τέλος ο Μητροπολίτης Ευχαΐτων, Ιωάννης ο Μαυρόπους. Αυτός, κατά την διήγηση του Συναξαριστή, είδε σε οπτασία τους μέγιστους αυτούς Ιεράρχες, πρώτα καθένα χωριστά και στη συνέχεια και τους τρεις μαζί. Αυτοί του είπαν: «Εμείς, όπως βλέπεις, είμαστε ένα κοντά στον Θεό και τίποτε δεν υπάρχει που να μας χωρίζει ή να μας κάνει να αντιδικούμε. Όμως, κάτω από τις ιδιαίτερες χρονικές συγκυρίες και περιστάσεις που βρέθηκε ο καθένας μας, κινούμενοι και καθοδηγούμενοι από το Άγιο Πνεύμα, γράψαμε σε συγγράμματα και με τον τρόπο του ο καθένας, διδασκαλίες που βοηθούν τους ανθρώπους να βρουν τον δρόμο της σωτηρίας. Επίσης, τις βαθύτερες θείες αλήθειες, στις οποίες μπορέσαμε να διεισδύσουμε με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, τις συμπεριλάβαμε σε συγγράμματα που εκδώσαμε. Και ανάμεσά μας δεν υπάρχει ούτε πρώτος, ούτε δεύτερος, αλλά, αν πεις τον ένα, συμπορεύονται δίπλα του και οι δύο άλλοι. Σήκω, λοιπόν, και δώσε εντολή στους φιλονικούντες να σταματήσουν τις έριδες και να πάψουν να χωρίζονται για εμάς. Γιατί εμείς, και στην επίγεια ζωή που είμασταν και στην ουράνια που μεταβήκαμε, φροντίζαμε και φροντίζουμε να ειρηνεύουμε και να οδηγούμε σε ομόνοια τον κόσμο. Και όρισε μία ημέρα να εορτάζεται από κοινού η μνήμη μας και καθώς είναι χρέος σου, να ενεργήσεις να εισαχθεί η εορτή στην Εκκλησία και να συνταχθεί η ιερή ακολουθία. Ακόμη ένα χρέος σου, να παραδόσεις στις μελλοντικές γενιές ότι εμείς είμαστε ένα για τον Θεό. Βεβαίως και εμείς θα συμπράξουμε για τη σωτηρία εκείνων που θα εορτάζουν τη μνήμη μας, γιατί έχουμε και εμείς παρρησία ενώπιον του Θεού».

Έτσι ο Επίσκοπος Ευχαΐτων Ιωάννης ανέλαβε τη συμφιλίωση των διαμαχόμενων μερίδων, συνέστησε την εορτή της 30ης Ιανουαρίου και συνέγραψε και κοινή Ακολουθία, αντάξια των τριών Μεγάλων Πατέρων.

Η εορτή αυτής της Συνάξεως του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του Ιωάννου του Χρυσοστόμου, αποτελεί το ορατό σύμβολο της ισότητας και της ενότητας των Μεγάλων Διδασκάλων, οι οποίοι δίδαξαν με τον άγιο βίο τους το Ευαγγέλιο του Χριστού. Είναι εκείνοι, οι οποίοι εξ’ αιτίας της ταπεινώσεώς τους μπροστά στην αλήθεια, έχουν λάβει το χάρισμα να εκφράζουν την καθολική συνείδηση της Εκκλησίας και ότι διδάσκουν δεν είναι απλώς δική τους σκέψη ή προσωπική τους πεποίθηση, αλλά είναι επιπλέον η ίδια η μαρτυρία της Εκκλησίας, γιατί μιλούν από το βάθος της καθολικής της πληρότητας.

Περί τις αρχές του 14ου αιώνα μ.Χ. ανεγέρθη ναός των Τριών Ιεραρχών κοντά στην Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης, δίπλα σχεδόν στη μονή της Παναχράντου.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος α’.
Τούς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας τῆς Τρισηλίου θεότητος, τούς τήν οἰκουμένην ἀκτῖσι δογμάτων θείων πυρσεύσαντας, τούς μελιῤῥύτους ποταμούς τῆς σοφίας, τούς τήν κτίσιν πᾶσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας, Βασίλειον τόν μέγαν, καί τόν Θεολόγον Γρηγόριον, σύν τῷ κλεινῷ Ἰωάννη, τῷ τήν γλῶτταν χρυσοῤῥήμονι, πάντες οἱ τῶν λόγων αὐτῶν ἐρασταί, συνελθόντες ὕμνοις τιμήσωμεν· αὐτοί γάρ τῇ Τριάδι, ὑπέρ ὑμῶν ἀεί πρεσβεύουσιν.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τούς ἀσφαλεῖς.
Τούς Ἱερούς καί θεοφθόγγους Κήρυκας, τήν κορυφήν τῶν Διδασκάλων Κύριε, προσελάβου εἰς ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν σου καί ἀνάπαυσιν· τούς πόνους γάρ ἐκείνων καί τόν κάματον, ἐδέξω ὑπέρ πᾶσαν ὁλοκάρπωσιν, ὁ μόνος δοξάζων τούς Ἁγίους σου.

Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.
Τοὺς μεγάλους φωστῆρας τοὺς φεραυγεῖς, Ἐκκλησίας τοὺς πύργους τοὺς ἀρραγεῖς, συμφώνως αἰνέσωμεν, οἱ τῶν καλῶν ἀπολαύοντες, καὶ τῶν λόγων τούτων, ὁμοῦ καὶ τῆς χάριτος· τὸν σοφὸν Χρυσορρήμονα, καὶ τὸν μέγαν Βασίλειον, σὺν τῷ Γρηγορίῳ, τῷ λαμπρῷ θεολόγῳ· πρὸς οὓς καὶ βοήσωμεν, ἐκ καρδίας κραυγάζοντες· Ἱεράρχαι τρισμέγιστοι, πρεσβεύσατε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν Ἁγίαν μνήμην ὑμῶν.

Ὁ Οἶκος
Τὶς ἱκανὸς τὰ χείλη διᾶραι, καὶ κινῆσαι τὴν γλῶσσαν πρὸς τοὺς πνέοντας πῦρ, δυνάμει Λόγου καὶ Πνεύματος; ὅμως τοσοῦτον εἰπεῖν θαρρήσω, ὅτι πᾶσαν παρῆλθον τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν οἱ τρεῖς, τοῖς πολλοῖς καὶ μεγάλοις χαρίσμασι, καὶ ἐν πράξει καὶ θεωρίᾳ, τοὺς κατ᾿ ἄμφω λαμπροὺς ὑπεράραντες· διὸ μεγίστων δωρεῶν τούτους ἠξίωσας, ὡς πιστούς σου θεράποντας, ὁ μόνος δοξάζων τούς Ἁγίους σου.

Μεγαλυνάριον
Ρήτορες σοφίας θεοειδεῖς, στῦλοι Ἐκκλησίας, οὐρανίων μυσταγωγοί, Βασίλειε πάτερ, Γρηγόριε θεόφρον, καὶ θεῖε Ἰωάννη, κόσμῳ ἐδείχθητε.